kjellfjell.no > blogg

Eg har emigrert til WordPress

Sat, 3 Apr 2010 12:05:34 +0200

Frå no av kjem eg til å poste innlegga mine på kjellfjell.wordpress.no. I fyrste omgang er dette eit forsøksprosjekt kor eg testar ut ein ny plattform, men så lenge du ikkje høyrer noko anna, er WordPress den offisielle bloggen min.

Fordelene er at eg kan blogge frå og er betre tilpassa ein nettlesar på telefonen. Eg vart rett og slett lei av å vente på at Apple gav meg moglegheiten til akkurat det i iWeb. Ulempene er at ingenting er så enkelt i høve til layout som i iWeb.

Denne bloggen vil ikkje verta sletta ettersom det ikkje var mogleg å dra med seg innlegga vidare over til WordPress.

God lesing, og på gjensyn - på kjellfjell.wordpress.no.

kR

#musikktips

Mon, 29 Mar 2010 12:02:50 +0200

I det siste har jeg skikkelig fått øynene opp for sosiale medier og musikktips fra andre. Nå har jeg oppretta en egen profil på Last.fm. Derfor finner du nå et nytt ikon på forsida av både bloggen og forsida av kjellfjell.no. Sjekk gjerne den ut for flere musikktips.

Jeg vil i tillegg anbefale disse tjenestene/sidene som jeg selv følger med på:
- Twitter i seg selv (følg gjerne noen av de i musikklista mi eller søke på #musikktips)
- WiMP eller iTunes i seg selv eller Platekompaniet sin hjemmeside
- Lydverket (program på NRK) sin egen hjemmeside
- Panorama for plate- og konsertanmeldelser ++
- Pstereo for anmeldelser + mye mer
- Musikktips på Facebook (oppretta av tidligere musikkjournalist, Øyvind Berekvam)
- Øyvind Berekvam sin hjemmeside
- Nils Jostein Roaldsøy sin blogg
- Musikkbloggen på Dagbladet.no (så det er noe positivt på Dagbladet.no likevel?)
- Roald Hansen, musikkjournalist i Firdaposten (sjekk også ut Twitter-profilen hans)

Hvis det er noen av dere som har andre tips, skal jeg si takk og amen.

God påske!

kR

Attende til multieffektverda med Line6 M9

Fri, 26 Mar 2010 10:16:02 +0100

Når noko gitarstæsj er solgt, opnar det seg moglegheiter for å fornye parken. Eg har lenge hatt behov for ein modulasjonspedal og gjerne ein betre delay-pedal enn den eg allereie har. Problemet er at dei som har vore aktuelle har vore for dyre. Ein dag høyrer eg om denne her dingsen som ved første auge-/øyrekast vekka stor begeistring hjå meg, samstundes som eg må seie at eg føler meg litt snytt. No har eg gått rundt i mange år og samla dyre gitareffekter, og så kjem eg over ein dings som er billigare og meir fleksibel enn dei fleste pedalane mine. Nokre effekter let til og med mykje betre enn dei pedalane eg har byta ut sjølv. No vert M9-en i fyrste omgong eit supplement til eit par allereie eksisterande pedalar: overdrive, boost, kompressor, strobetuner og ein volumpedal. Likevel kunne eg klart meg med kun denne og evt. ein expression-pedal.

Pros:
• pris(!)
• robust
• eit enormt utval av vellydande effekter - alt på ein stad
• du kan rute alle temporelaterte parameter til globalt tap-tempo
• støtte for 2 stk expression-pedalar
• MIDI inn/ut og stereo inn- og utgongar
• liten i høve til innhald (får plass på pedalbrettet)
• til og med modeleringar av vrengpedalar lét sjukt bra

Cons:
• ekstern straumforsyning med ufatteleg klønete trafo (kabelrot)
• sluker straum (minimum 2000mA)
• nokre lite naudsynte effekter
• ikkje USB-inntak i høve til framtidige oppdateringar av software

Sjå demonstrasjon av M9 her:

Kvifor WiMP freistar

Sun, 21 Mar 2010 10:57:55 +0100

Sjølv om eg opplev meg sjølv som open for det meste, har akkurat det med streaming av musikk ein hard kamel å svelgje. Du kan lese om akkurat det i bloggposten «iTunes vs. Spotify 1-0 (til pause)». I det siste har eg prøvd å kjøpe minst mogleg musikk for å verta meir bevisst i høve til pengebruk. Sjølv om innkjøpa lar venta på seg, fortset lidenskapen for å finne ny musikk. Her kjem WiMP inn i biletet. Eg har aldri kicka heilt på Spotify sidan eg vert gal av reklame og at eg rett og slett finn for mykje tull når eg søkjer etter ei bestemt låt. Utvalet er rett og slett for lite selektivt. Det har gjort at eg aldri har fått meg til å betale dei 99 kr for å prøve det i ein månad.

For ikkje mange veker sidan vart WiMP offisielt lansert. Med ein 30 dagars gratis prøveperiode var det lett å teste det ut. No, eit par veker etter, sit eg igjen med inntrykket om at dette er ein kjemperessurs for meg. Lett å finne bra musikk, lett å dele og lett å bruke overalt. No veit eg at WiMP manglar både offline spelelister og ein iPhone-applikasjon, men det veit eg kjem. Etter å ha kjøpt Airfoil (både til Mac og PC) som let meg spela musikk trådlaust til dei to ruterane mine (Airport Express) vert det meir aktuelt å nytta WiMP i dagleglivet.

Så herved kan eg tilrå WiMP framfor Spotify av desse grunnane:
- WiMP ser finare ut.
- WiMP er norsk (som for meg er grunn aleine nok).
- WiMP knuser konkurrentane når det kjem til redaksjonelt stoff.
- WiMP er små nok til å kunne svare deg på Twitter dersom du lurar på noko (førebels).
- WiMP er best på norsk musikk (også barnemusikk for deg som er interessert i det).
- WiMP har autofullføring når du søkjer på musikk.
- WiMP har ryddigare resultater når du søkjer (mykje meir albumfiksert).
- WiMP har ein genial måte å lage favorittar (både artistar og album)
- WiMP har integrasjon med JUBA (ei teneste frå Platekompaniet som gjer at band utan platekontrakt kan legge musikken sin ut for sal).

Minusar:
- WiMP er førebels litt treigt.
- WiMP er eit program bygd på Adobe Air (same plattform for OSX og Windows) som gjer at det er litt treigt og at ein ikkje får nytta multitouch-funksjonane på Mac-en.
- WiMP har ikkje offline-funksjon og iPhone-applikasjon.
- Nada!

Men framleis ønskjer eg mest av alt at iTunes kjem med ein liknande ordning. Eg vil helst ha alt på ein stad og iTunes er for meg den beste staden for meg i dag.

Løp og prøv!

PS! Her ei lenke til musikk eg har vorte veldig glad i for tida: Don McLean.

Apogee GiO + Logic - ei gåve til mennesket

Fri, 5 Mar 2010 16:50:08 +0100

Eg har nå nytta Apogee GiO i eit par månadar og må seie eg er imponert. Saman med Logic (eller forsåvidt GarageBand) utgjer det ein draumesituasjon for gitaristen i ein opptakssituasjon. Eg har forsterkaremuleringar direkte i Logic som lét sykt bra, transportknappar på fotbrettet som tillét meg å jobbe uten å sleppe gitaren, fotbrytarar som fungerar som brytarar på effektpedalar, og det er lite eller ingen latency.  Det er klart at lite kan erstatte opplevinga av å høyre ein god gitarforsterkar brøle ved sida av deg, det kjem eg alltid til å meine. Samstundes er det nesten viktigare med arbeidsflyt. Ting må vera effektiv - og helst fleksibelt. No har eg òg moglegheit til å endra lyd og effektmengd i etterkant. Eg trur rett og slett eg sjeldan eller aldri kjem til å spele inn gitarar på ei heil plate utan å nytte digitale alternativ.

Apogee GiO er kun kompatibelt med Mac - heldigvis;)

kR

Litt overflødig gitarstæsj til sals

Wed, 24 Feb 2010 13:20:35 +0100

Lenge har eg hatt ein heil koffert på loftet med gitarstæsj som eg aldri eller sjeldan nyttar. Det går mest i pedalar, men eit par små ting utanom. Eg har lagt ut noko av det på Finn.no dersom du ønskjer å sjekke ut annonsa.

• Budda Phatman, vrengpedal med røyr - kr 1500,-
• Visual Sound Jekyll&Hyde, dobbel vrengpedal (OD+DS) - kr 800,-
• Electro-Harmonix Q-tron, envelope filter/auto wah - kr 1000,-
• Boss PW-10 V-Wah, wah/Univibe/filter osb. - kr 800,-
• Line6 Pod XT med fotbrett (FBV Shortboard) - kr 2200,- 
Andre ting eg i dag nyttar, men vurderar å erstatte:
• T-Rex RoomMate, reverb med rør (nesten ny) - kr 2190,-
• Gollmer 60’s Trem, tremolo - kr 800,-
• Boss DD-20 GigaDelay, programmerbar delay (med ekstra fotbryter) - kr 1490,-

Gje meg eit ring eller ein mail dersom noko er interessant.

kR